Alfas del Pi

de omvang zou verwachten. De gemeente spreekt van een bevolking van ongeveer 22.000 inwoners, meer dan de helft met buitenlandse herkomst en bijna honderd nationaliteiten, iets dat zichtbaar is in het dagelijks leven: verenigingen, voorzieningen gewend aan niet-hier-geboren bewoners en een alledaagse samenleven dat pluriformer is dan in veel binnenplaatsgemeenten. Tegelijk behoudt het een eigen stadscentrum en feesten rond het Jubileum en de Santíssim Crist del Bon Encert, dus het is niet alleen een badplaats. L’Albir levert de promenade, het Racó de l’Albir, de Villa Romana, de toegang tot de vuurtoren en het directe contact met de Serra Gelada; het dorp levert gemeentehuis, Casa de Cultura, scholen, een middelbare school en een meer gemeentelijk leven.

In het casco urbano bevinden zich veel gemeentelijke diensten, de Casa de Cultura en onderwijsvoorzieningen; in l’Albir overheerst de boulevard, het toeristisch-residentiële gebruik en voorzieningen gerelateerd aan strand en natuur. Voor gezinnen is het duidelijkste gegeven de aanwezigheid van drie openbare basisscholen en het IES L’Arabí in de gemeente. Voor oudere bewoners of kopers die continuïteit van diensten willen, is het belangrijk onderscheid te maken tussen het hebben van een gezondheidscentrum in de gemeente en er werkelijk dichtbij wonen: officiële bronnen noemen een Centro de Salud in l’Alfàs del Pi en een lokaal consultorio in l’Albir, maar het gemak hangt af van de exacte adreslocatie. Cultureel geven de Casa de Cultura, het Filmfestival en de gemeentelijke programmering de gemeente een agenda die minder seizoensgebonden is dan die van een puur kustplaatsje.

Naranjos y Flores, Escandinavia, La Estrada, Foia Blanca, Foia l’Om, Jardín de Alfaz, Residence Park, Romeral, San Rafael en Tossalet. Die structuur verklaart een zeer gevarieerd woningaanbod: appartementen en stedelijkere percelen in de kernen, woningen verbonden aan het toeristisch-residentiële milieu van l’Albir en een weefsel van urbanisaties waar kavelgrootte, toegang, oriëntatie en onderhoud zwaarder wegen. Men moet geen indrukken van de ene zone op de andere projecteren: twee woningen met dezelfde commerciële aanduiding kunnen sterk verschillen in autobehoefte, blootstelling aan geluid, helling, nabijheid van voorzieningen of gemeenschappelijke lasten.

Het casco urbano past meestal beter bij wie prioriteit geeft aan gemeentelijke diensten, scholen, Casa de Cultura en een minder seizoensgebonden dagelijks leven; l’Albir bij wie de kustsfeer, promenade en visueel of dagelijks contact met de Serra Gelada wil; urbanisaties bij wie waarde hecht aan woonruimte en rust in lage dichtheid, mits men bereid is mobiliteit, onderhoud en voorzieningen grondiger te verifiëren. Het is geen keuze om alleen op basis van strandfoto’s te maken: hier hangt de levenskwaliteit sterk van de microlocatie af.